Annemarie zat met de huisgenoot van haar zoon in de Utrechtse lunchroom. Het was gelukkig veel rustiger dan normaal. Dat kwam natuurlijk omdat het zo warm was vandaag.
Ze keek op van de menukaart. “Zie je iets wat je wil?”
De student met de donkere krullen en de blauwe ogen grijnsde als een kwajongen. “Echt wel. Wat moet ik doen om je zover te krijgen?”
Haar hart begon sneller te slaan en haar tepels reageerden. Ze leunde naar voren en legde haar hand op de zijne. “Ik ga het niet met je doen.”
Hij boog naar haar toe, waardoor zijn lippen nog net niet de hare beroerden. “Betekent dat, dat we straks ook geen muziek gaan luisteren op mijn kamer?”
« midlifelunch
Twaalfuurtje »
« midlifelunch Twaalfuurtje »
Communicatie
Niet doen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Leonardo Pisano of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« midlifelunch Twaalfuurtje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Geweldig.
Dank je, Anneke. Ik was even bang dat het TE duidelijk zou zijn …
Lekker wel doen.
ja oudere vrouw en jongen