Waarom een feniks? Omdat deze vogel precies staat voor het proces waar ik doorheen ben gegaan. Ik was totaal afgebrand. Mijn moeder die na een operatie meerdere complicaties heeft moeten doorstaan. Ik zag het telkens gebeuren. Tijdens haar ic opname ben ik bedreigd door mijn directe collega op het werk. Deze combinatie heeft een intense, interne worsteling opgeleverd. Ik heb geleerd en aangegeven dat ik nooit meer zo behandeld wil worden. Ik voel mij nu als herboren en de feniks staat voor de herinnering dat ik mijzelf nooit meer zo laat behandelen. Wat er ook gebeurt. Ik kom er altijd sterker uit! In 2014 laat ik voor het eerst een tatoeage zetten. Dat wordt een tatoeage van een feniks, offcourse!

er sterker uitkomen, daar gaat het om!
Een mooie herrijzing @de verrijking
@deverrijking <3 Ik worstel even met de uitdrukking afgebrand. Is 'opgebrand' niet het betere woord. Hoe dan ook goed geschreven.
Ik beeld me in dat ik over de toppen van de bergen kan rennen, springen en vliegen.
Daarna bedenk ik me in dat ik de toppen maar niet kan bereiken.
Eerst wordt het me duidelijk dat de sleutel ligt in het inzien hoe ik omga met de oorzaak die mij beperkt.
Vervolgens kom ik erachter dat het niet uitmaakt of ik op de berg of in dal ben en dat mijn gedachten beperken.
Dan voel ik me als een feniks,
opgestegen uit het oude om van hieruit verder te mogen groeien, naar daar waar het ook maar is.
En laat ik na dit inzicht een Egyptisch beeld krijgen, een kat met een feniks om haar hals.
@DeVerrijking
Als ik zo veel hartjes zie, verwacht ik nogal wat. Ben wat teleurgesteld. Maar goed, ik ben een kniesoor, ook in 2014.
Ik snap dit stukje niet zo, althans schrijftechnisch. Zinnen lijken los van elkaar te staan. Oorzakelijke verbanden ontgaan me.
Taalzeurtjes:
– veel zinnen beginnen met “Ik”
– ic opname >> IC-opname
– “precies” in de tweede zin is m.i. overbodig
– twee keer behandelen vlak achter elkaar
– of course (één f, twee woorden).
@DeVerrijking Ik hoop dat ik niet op je ziel ga staan. Ik heb van jou hand veel mooiere stukjes gelezen. Normaal laat ik stukjes die me niet aanspreken links liggen, maar dit keer kan ik het niet laten, omdat ik weet dat je beter kunt.
De strekking van het verhaal komt binnen, jammer dat het stuk, voor mij persoonlijk, niet de diepte van de gebeurtenissen weergeeft. Verbanden in de tekst ontgaan me. Moeder in het ziekenhuis, bedreiging door collega’s, leren en tatoeage als gevolg daarvan.
Het verhaal mist naar mijn bescheiden mening focus en een pivot of kruks, waardoor het geen echt verhaal maar een anekdote wordt die beter met minder onderwerpen of meer woorden verteld had kunnen worden.
Eens met G.J. van Gisteren, en niets ten nadele van de schrijver/ster of het stuk: Geeft dit aan dat de hartjes niet een goede manier van beoordeling zijn…? Of zie ik dat verkeerd?
Ook eens met Pisano, dus.