Het moment dat ik de allesomvattendheid van al dat onderling verbonden is doorgrond wordt mijn openbaringseuforie bruut overmeesterd door blinde paniek.
Deze nieuwverworven staat van bewustzijn kan niet ongemerkt voorbij zijn gegaan aan kwaadwillenden die in de gaten moeten hebben dat de volgende gezalfde zojuist ontwaakt is.
Ik heb zojuist mijn doodvonnis over me afgeroepen.
O God…
Abrupt komt de klok tot stilstand.
In geen tijd weet ik mijn facebookprofiel te verwijderen, mijn mobiele telefoon te ontdoen van zijn batterij, gordijnen dicht te trekken, mijn anonieme ov chipkaart te lokaliseren en een jas aan te trekken voor ik vlucht.
Rennen voor mijn leven zonder dat ik nog iemand kan bellen dat ik mijn aanwezigheid heb geopenbaard.
Niemand is meer veilig.
@SF een goed verhaal en goed geschreven.
Opmerking: twee keer ‘zojuist’ vlak na elkaar is minder mooi.
@SF, een mooi geschreven stuk. Mysterieus.