Al drie dagen waren ze in de zinderende hitte van de woestijn op zoek naar de vermiste toerist. De bloedhete zon verschroeide alles dat er leefde en het gloeiende woestijnzand brandde door de zolen van de schoenen van de reddingswerkers. Op het moment dat ze de moed op wilden geven zagen ze in de verte een landrover staan. Ze liepen er op af en zagen, in het kleine beetje schaduw dat er naast was, een man liggen. Het was de vermiste toerist waar ze naar op zoek waren. Zou hij nog leven? Een van hen boog zich over hem om te kijken of hij nog adem haalde. Op dat moment greep de toerist hem bij zijn arm en stamelde; “Water!”



Beste Redouan Jacobs, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie