Ik was met een studiegenote op reis door Italië, met de trein. Onderweg bezochten we een vriendin bij haar Italiaanse vriend en zijn familie. Ze nam ons mee naar de kust, we zouden daar overnachten. Met z’n drieën gingen we op pad, de dag aan het strand was heerlijk. De nacht kwam en we probeerden te slapen in een park, maar werden te vaak aangesproken. We probeerden een rustig strandje en dat ging goed. De volgende ochtend werden we gewekt door een witte engel. Het bleek een non. We zaten op hun strand en werden vriendelijk verzocht weg te gaan. Intussen zagen we alle nonnen hun zwarte habijt uittrekken om daarna speels, in wit habijt, het water in te gaan.


Dat is nog eens groots wakker worden. Mochten jullie niet mee zwemmen?
Hoi Conny, het was inderdaad bijzonder! Nee we mochten niet mee zwemmen, het was hun privéstrand dus we werden weg gestuurd, wel heel vriendelijk 😉
Sinds ik jouw stukje las, heb ik steeds een beeld van waggelende, te water gaande pinguins voor ogen 🙂
Haha nou ze waren wel wat eleganter dan dat, gingen heel voorzichtig te water in hun witte kleedjes.. 🙂
Ik vind het feit dat jullie op het strand sliepen net zo bijzonder.
Dat snap ik Lousjekoesje (hoewel het voor mij de eerste en meteen de laatste keer was) maar de manier van wakker gemaakt worden was voor mij wel heel uniek!
Zeker een bijzonder verhaal Ghizke!
Ik vind het wel een beetje lezen als een opsomming, misschien zijn alle details in de eerste zinnen niet nodig voor het verhaal.