Als ik wakker word is zij weg. Ik word het gewaar, ook al duurt het even want ik heb ‘s morgens wat tijd nodig om tot besef te komen. De tekens van haar afwezigheid zijn er: de overgordijnen in de slaapkamer zijn nog gesloten want zij wou mij niet wekken door die te openen en vroeg zonlicht binnen te laten. In de badkamer zijn al haar toiletspullen verdwenen. Haar reistas die altijd boven op de kleerkast lag, ligt er niet meer. In de kleerkast ontbreekt er weinig, maar ik constateer wel lege hangers. Zij heeft enkel wat noodzakelijke spullen ingepakt en is vertrokken. Zonder afscheidsbriefje achter te laten. Sentimenteel noch zurig. Haar afwezigheid spreekt boekdelen die wij nooit samen schreven.

Recente reacties