Werkend achter mijn bureau luister ik naar Veronica. Er klinkt een bekend deuntje uit de speaker. Spontaan begin ik te swingen op mijn bureaustoel. Dit lied ken ik maar al te goed en brengt mij terug in de tijd, een jeugdherinnering.
Ik was net lid van de volleybalclub en ging mee volleykamp, als 11 jarige mee naar Wassenaar. Heerlijk wedstrijdjes spelen, heen en weer rennen tussen het volleybalveld en de tent. Op zaterdagavond was speciaal een discoavond. Dr Alban kwam luid uit de speakers denderen met ‘It’s my life’. Met pijn in mijn voet ging ik de hele avond dansen alsof m’n leven er vanaf hing. Zondagmiddag kon ik door de pijn niet meer lopen. Ik had een teen gebroken.
« Jarig zijn
Eerste optreden »
« Jarig zijn Eerste optreden »
Communicatie
dr Alban
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van DeVerrijking of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Jarig zijn Eerste optreden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
11-jarige.
Wat bijzonder he, dat sommige liedjes herinneringen bij je kunnen oproepen. Het was uit jouw leven.
Dank!
Ja bijzonder hé hoe dat geheugen werkt. Het archief laadje gaat open je ik stap zo in een filmfragment van zoveel jaar geleden. Fijn dat het zo werkt.
Deze herinnering was aan een pijnlijke teen maar ook het gevoel van vogelvrij zijn.
Mijn leven.