Onderweg naar ons huis in Frankrijk houden we een sanitaire stop. Naast ons parkeert een vermoeide vader zijn aftandse auto, waar een onmogelijk aantal kinderen uit komt rollen. De verhitte moeder maant ze tot voorzichtigheid. De aanblik veroorzaakt een vergeten gewaande jeugdherinnering. Zo ging ik als klein meisje ook op vakantie.
Eindeloze zomers, de geur van gemaaid gras. Onderweg werd gepauzeerd, zes kinderen zwermden uit over spannende heuveltjes. ‘Maken jullie je niet vuil’, riep mijn mama nog. Daar stonden ze, honderden klaprozen, prachtig rood vroegen ze om door kleine kinderhandjes geplukt te worden. Opgetogen holden we terug naar de auto, beide armpjes vol, voor mama! Maar mama was niet blij. Ze huilde haast. Die truitjes kreeg ze nooit meer schoon.
« Taaatoooeee!!
Johan is een lul »
« Taaatoooeee!! Johan is een lul »
Communicatie
Klaprozen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Conny Hoogendoorn of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
29 reacties
Reageren
« Taaatoooeee!! Johan is een lul »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Conny
1. Je gebruikt in dit verhaaltje (te) veel bijvoeglijke naamwoorden.
2. Veel verkleinwoorden, soms zelfs ook nog voorafgegaan door ‘klein’.
3. Stijlbreuk: in het begin is de taal volwassen, het tweede deel is kindertaal.
@Conny, (en @LeoP) Ik vind:
1) die bijv. naamwoorden juist goed passen en de sfeer tastbaarder maken
2) Haal “kleine” weg en ik val er niet meer over 😉
3) Die stijlbreuk is m.i. functioneel als je er een witregel tussenzet, het is tenslotte de herinnering die van een klein meisje is!
dus een <3
@Jelle
ad 1: Ze hoeven niet allemaal weg, maar …
ad 2: Verkleinwoorden zijn niet altijd functioneel en halen in mijn beleving vaak de boodschap omlaag. Natuurlijk beslist uiteindelijk de auteur, maar soms moet je die ermee confronteren of die allemaal wel zo bewust zijn gekozen.
ad 3: De witregel is geen oplossing n.m.m., omdat aan het begin van de herinnering de volwassene nog steeds spreekt. Als de witregel voor ‘Zo ging ik [etc]” wordt gezet en die eerste zinnen een kindperspectief krijgen (zoals de zin met ‘mijn mama’), vind ik het een stuk beter.
@Conny
Aangezien jij hier nieuw bent, hecht ik er waarde aan te vermelden dat ik er vanuit ga dat jij prijs stelt op dergelijke fb. Als dat niet zo is, zal ik me in de toekomst ervan onthouden bij jouw stukjes. Als je liever fb krijgt via een persoonlijk bericht, doe ik dat ook graag. Het is nooit persoonlijk bedoeld, dus als ik mij soms wat ondiplomatiek uitdruk, vergeef me dan ;-).
@leo die witregel wil jij dus waar ik hem duidde 😉
Ja, Jelle, maar <emmet de tekstuele aanpassing…
<emmet = met
Beste Jelstein en Leonardo,
Omdat ik nog niet zo lang schrijf en graag wat bij leer ben ik heel blij met jullie commentaar.
War betreft de bijvoeglijke naamwoorden en het verschil tussen het eerste gedeelte betreft ben ik bang dat in in de 120 woordenfuik ben gezwommen.
In eerste instantie schreef ik tijdens mijn reis het stukje vanaf “Eindeloze zomers…” en plaatste het op Facebook. Door het weekthema schoot het me weer in gedachten. De aanvulling deed ik afgelopen maandag om maar aan die vermaledijde 120 woorden te komen.
Om stijlbreuk te voorkomen wilde ik het tweede gedeelte (na een witregel) in cursief plaatsen, maar dat lukte niet. Aangezien ik hier net kom kijken, kan ik geen aanpassingen doen.
Weer veel geleerd zo op de vroege ochtend. Hartelijk dank!
Cursief kun je inbrengen door ‘em’ tussen te zetten (zonder quotes) en weer stoppen door ‘/em’ tussen (zonder de pikkies).
‘em’ tussen (wggevallen in vorige post)
“” (vermaledijde html)
Dit is slecht voor mijn humeur 🙂
Tussen het “kleiner dan teken” en het “groter dan teken”
Wat is nog niet lang schrijven, als je al in diverse bundels verhalen hebt gepubliceerd? :-):-)
Zo’n twee jaar. Het begon met mailtjes aan mijn man toen ik langere tijd het bed moest houden.Hij las ze amper. Ik verveelde me half dood en de mailtjes werden (soms ondeugende) verhaaltjes. Dat hielp! 😉 Vorig jaar mei deed ik voor het eerst mee aan een wedstrijd. Tot mijn grote verbazing zat ik erbij. Toen ging het héél hard ineens. En nu? Nu ben ik verslaafd.
Dank voor je tip, Leonardo!
Vind je? Vind het zelf eigenlijk niet. Smaken en meningen verschillen. Gelukkig maar!
@connyhoogendoorn Onze @indewar heeft geen ongelijk, maar is kennelijk niet van zins te verduidelijken wat hij bedoelt.
mijn suggestie:
Daar stonden ze: honderden klaprozen, prachtig rood. Ze vroegen erom door kleine kinderhandjes te worden geplukt.
Wat vindt jij van dit voorstel?
bij nader inzien: kromtaal
Dat is nu commentaar waar ik wat aan heb, Jelstein. Jouw suggestie is waarschinlijk veel beter Nederlands. Zoals ik het opschreef past bij mijn stijl. Ik denk er over na. Dank je wel.
Op anonieme verdachtmakingen en/of gescheldreageer ik vanzelfsprekend niet meer.
Men kent mij ook als @indewar @BobdeVisser of @JoachimStiller. Ik ben een narcist die ver boven jullie staat en dat laat ik graag weten.
o ja ik heet ook wel anoniem of Anoniem, kortom ik mag geen naam hebben, maar impact heb ik wel
Aangepast of niet. Ik vind het prachtig zo.
(Wow, ga je weer winnen?!)
winnen is een volstrekt irrelevante kwalificatie in dezen
Geen idee, Louise. Maar ik weet wel dat ik inmiddels verslaafd aan 120w-verhaaltjes ben. Aan schrijven én aan lezen. 🙂
mooi, die kwetsbare klaprozen
nou, nou, chapeau, met zo’n stukkie
van je netwerk moet je het hebben
@Conny, gefeliciteerd!
Dank je wel, Desiree. Winnen is altijd leuk en gefeliciteerd worden zeker 🙂
Hoi @Conny. Geniet van je weekwinnaarschap. Gefeliciteerd!