Laatst bezocht ik nog eens mijn tante. Zo’n lieverdje die aan de raam gekluisterd zit, en steeds naar boven kijk. Naar de vogels, de vliegtuigen, kortom alles wat beweegt. Ze telt ze, observeert ze en houdt bij wat ze doen in haar “mogelijke aliens schriftje”. Ze noteert of ze normaal doen of weer vreemd doen. Deze keer moest ik voorzichtig zijn. Sofie de krokodil zat mee in de recreatieruimte. Met een glimlach stap ik over de krokodil. Het lijkt me wel heerlijk om te kunnen zijn wie je bent of wie je denkt dat je bent. Kijk nu naar Sofie, een vrouw –ik schat bijna vijftig– die denkt dat ze een krokodil is. Alleen hier mag ze dat echt zijn.



Beste Katia Hoppenbrouwers, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie