De eieren pruttelen in de pan en ik snijd een trostomaat in plakken. Samen met een paar plakken kaas en verse melk: hop op een bord, de wereld aan en kijken naar het niet te bouwen Feijenoord stadion en transplantatie handen op BBC. We boffen maar. Minder voetbal en meer flexibiliteit in de ledematen. Het mes dat ik vasthoud snijd zich een weg door het niet gestolde eigeel en ik sop met een broodkorst in de gele smurrie. Er komt nog meer nieuws voorbij straks maar eerst koffie. Net zo zwart als de olietrein die een stadje binnen liep in Canada. Soms gaan dingen door elkaar lopen, niet erg. Ik doe de afstandsbediening in de vaatwasser en ruim de tafel.

Zie het zo voor me. Behalve die verse melk. Ook hop op het bord? Dat wordt een rommeltje.
@Lijmstok, eens met Levja. Je zou er beker bij kunnen zetten. Het lijkt uit het leven gegrepen. Die laatste zin is leuk!
<3 ik herken de mindfulness-loze aanpak
@Lijmstok Met vaart geschreven en met plezier gelezen.
– Feijenoord stadion en transplantatie handen
Allebei één woord.
– Het mes dat ik vasthoud snijd zich een weg
snijdt