De stand van het gebit, de gespierde poten en de kenmerkende zwarte lippen: het vleesgeworden sprookje van de gebroeders Grimm staart me aan. De gele ogen werken hypnotiserend. Als ik niet oppas, laat ik me wegvoeren naar een reeënrijk bos waar hij domicilie houdt. Levensgevaarlijk, maar ik ben een sensatiezoeker. Net zoals de pers die op hem jaagt. Voor hen is hij een geschenk uit de hemel. Weg met de komkommertijd.
De eerste foto’s, genomen door een voorbijgangster, gooien hoge ogen op de voorpagina. Volgens een kenner is er geen vetrandje te bespeuren. Zijn vacht heeft alle typische kenmerken. Ik lik mijn vingers af bij deze fotoshoot.
Zijn naam? De wolf. Ik zou mezelf zo door hem willen laten opvreten…


@Geertje
Leuke invalshoek, actueel sprookje.
( n.mi. moet het “een reeënrijk” bos zijn)
Hoi @Gerda. Je hebt gelijk! Natuurlijk! Soms ben ik zo blind dat ik eroverheen lees. Dank!
@Geertje
graag gedaan, en met plezier gelezen.
Ook mooie titel!
@Geertje leuk stuk. Ik zou na lippen een dubbele punt plaatsen en dan daar direct achter de volgende regel. Die dan met een kleine letter met beginnen.
@ Ha Ineke! Ja, dat is beter. Meteen doorgevoerd. Thanks! Nu ga ik snel verder met werken aan een familieverhaal. Net op dreef 😉 Fijne avond!
@Geertje, succes en plezier daarmee!
Leuk actueel Geertje!
Met jouw stukje heb ik me ook vermaakt.
Erg leuk het sprookje en het nu verweven.
@Geertje <3 vreemd hoe je soms stukjes mist, deze zie ik nu pas, leuk stukje
@Geertje; actueel en dromerig, leuke combi.
Thanks weer voor de reacties. Het lijkt wel een sprookje, deze complimentenstroom 😉
@geertje heerlijk om ook eens een luchthartig onderwerp van jouw hand te lezen. Goed geschreven en het themawoord misstaat nauwelijks. <3
Hoi @Jelstein. Dank je wel. Ik vind het zelf ook leuk om niet altijd te schrijven over mijn thema, want dat is en blijft een never ending story 😉