Tussen ontwaken en eeuwige stilte, op een zee van plannen waar willekeur wordt gevierd, drijft mijn bewustzijn. Meegesleurd op stromingen van was naar ooit, koester ik hallucinaties in wanordelijke patronen. Zoekend naar begrip, in een storm van verwondering, ontdek ik de luwte van desillusie. Boeggolven van een verdwaalde lotgenoot drukken mij uit de kalmte, terug de stroming in.
Ik speel een spel waar je vooruit komt door te verliezen. Geblinddoekt door overtuigingen betreed ik het speelveld, bereken mijn mogelijkheden en kies mijn beperkingen. Ingekaderde vooronderstellingen creëren onstabiele droombubbels, uiteenspattend bij elke nieuwe revelatie. Woeste golven vernietigen onze stellingen, gebroken hypotheses spoelen weg. Me vastklampend aan de achtergebleven anarchie, nasmeulend, zoek ik een nieuwe koers, voordat de laatste slaap mij dooft.
@G.J.
Ik zou het niet weten 🙂
Maar wel een <3 voor dit stukje woordkunst.
@Gerda Thx! en dat is maar goed ook! Dat besef is de eerste stap naar wijsheid 🙂
~diepzinnig
Thx @Levja, ik kon het niet laten, nog een beetje geknutseld aan het stukje. Vind het nu iets beter lopen.
@GJ Heel mooi geschreven.
– We spelen een spel waar je vooruit komt door te verliezen.
Deze zin ervaar ik als een dissonant. Je schrijft steeds ik en in deze zin is er opeens sprake van een wij, zonder dat duidelijk is wie de wij dan zijn.
@Ineke Ik snap wat je bedoelt. Het is de bedoeling dat de lotgenoot en ik dat spel spelen en in de allereerste versie was er geen witregel tussen de alinea’s. Maar zonder die wit regel vond ik het niet rustig genoeg lezen. Ik zal eens even broeden hoe ik dit oplos. Misschien moet ik gewoon de “we” loslaten en er ik van maken.
@GJ het is een mooi verhaal dat zich af lijkt te spelen op de grens tussen waken en slapen, tussen hier en nu, tussen daar en dan enz. Een beleving verteld vanuit het perspectief van één persoon. Nou ja, zo lees ik het. En dan past dat ‘we’ er niet zo goed tussen.
@Ineke Idd, Ik we vervangen door ik. Je kan het natuurlijk lezen zoals je wil, en jouw uitleg is mogelijk. Mijn bedoeling was echter het leven tussen geboorte en dood te beschrijven door alles wat we ontdekken, ervaren en leren. (ontwaken = geboorte en zowel eeuwige stilte als laatste slaap verwijzen naar de dood).
@GJ, ik schreef ook enz. Het kan alles zijn tussen een begin en een eind. En dan zijn begin en eind relatief.
Als je niet zo veel nadenkt, heb je ook niet al die sores aan je kop. 😉
Maar die keus heb je gewoon niet. Als dit soort gedachten je overspoelen, móet je wel meedrijven…
@Hay Verwondering doet dat soms 😉