Bij keuzes met slechte gevolgen voor de directe leefomgeving ontstaat vaak een “niet-in-mijn-achtertuin” discussie. Dat is algemeen menselijk. Het komt voor van laag tot hoog, getuige volgende stukje uit de recente vaderlandse geschiedenis.
In februari 1939 werd door het neutrale Nederland besloten tot de bouw van een centraal vluchtelingenkamp voor uit Duitsland gevluchte joden.
Een loffelijk initiatief.
De keuze viel op een locatie bij Elspeet. Koningin Wilhelmina verzette zich ‘vanwege de geringe afstand van twaalf kilometer tot haar zomerverblijf Paleis Het Loo’. Ook de ANWB was tegen, want ‘de gehele Veluwe moest beschikbaar blijven voor vakantiegangers’.
Het kamp werd uiteindelijk bij Hooghalen gebouwd. De vluchtelingenopvang functioneerde goed. Niemand kon toen bevroeden dat kamp Westerbork later zijn weerzinwekkende functie zou krijgen.
@Jelle Een bekend feit uit de geschiedenis. Ik mis het prikkelende van een column. Ik zie ook geen stellingname van de auteur welke een discussie uit zou kunnen lokken.
@ineke Goed dat je het ziet. Aanvankelijk zou het een column worden. Ik zal die categorie schrappen
@Jelle Het zou wel leuk zijn wanneer je de discussie van toen zou kunnen koppelen aan een lopende zaak van nu.
@ineke Dat Klinkt als een leuke uitdaging en dan kan er wel een column ontstaan.
Even broeden
@Jelle Succes met het ei!
Een achterhuis met dito tuin dus.
@levja wow Ik ben niet achterlijk, maar die had ik zelf nog niet bedacht
😉 😉 😉
Ha, ik dacht wel dat de titel achtertuin daarom gekozen was! Inderdaad vind ik het meer een soort krantenartikel, dus eens met Ineke’s suggestie om er nog een prikkelende draai aan te geven.