“Oom Piet zijn schip was binnen, dus ik ben daar vanmorgen even koffie wezen drinken, hij was hartstikke blij me weer te zien. Hij is wel lang weggeweest natuurlijk.”
Ik knik en ben het met hem eens. Oom Piet is al wel 40 jaar dood. Dus hij is inderdaad lang weggeweest.
“Mooi scheepje heb je daar op de kast, had ik nog niet gezien, waar komt dat vandaan?”
Hij kijkt naar de kast. Is even drukkend stil. “Oh, tante Marie is langsgeweest vorige week, daar heb ik het van gekregen.”
Ik knik maar weer. Tante Marie is ondertussen ook alweer net zo lang dood als oom Piet.
Ons achterom is zijn vooruit geworden. Het heette vroeger niet voor niks ‘kinds’.
Leuk stukje,Corine.
Bijzonder stukje. ‘Ons achterom is zijn vooruit geworden’, wat goed omschreven!
Mooi. Mooie slotzin ook.
Mooi beschreven Corine.
Is er een speciale reden dat die zin schuingedrukt staat? Had van mij niet gehoeven 🙂
Eigenlijk vind ik ‘Ons achterom is zijn vooruit geworden’ juist een vergezochte zin.
@Corine Ik begrijp niet waarom één zin cursief geschreven is.
– Tante Marie is ondertussen ook alweer net zo lang dood als oom Piet.
Zoals het er staat lijkt het erop dat tante eerst niet net zo lang als oom dood was.
De laatste zin vind ik een zeer vreemde zin. Hier vind ik het themawoord erbij gesleept worden.
Die zin staat schuin gedrukt omdat ik hem zeg, en niet hij.
De zin van Tante Marie is in elk geval waar ik vandaan kom een vrij normale uiting in spreektaal.
Hij gaat steeds verder terug in de tijd en dat wordt zijn heden. Waar wij dus achterom kijken naar het verleden, wordt dat voor hem steeds meer heden.
@Corine Het is niet gebruikelijk om zinnen die door een ik-persoon gezegd worden te cursiveren. Daar zijn nu juist aanhalingstekens voor.
Het is wel gebruikelijk om gedachten van een ik-figuur in schuinschrift te zetten. Zonder aanhalingstekens.
Het is deze zin: Tante Marie is ondertussen ook alweer net zo lang dood als oom Piet.
Spreektaal of niet, in geschreven taal ziet het er wonderlijk uit.
Wat wel kan: Tante Marie is ondertussen ook alweer tien jaar dood, net als oom Piet.
Ik gebruik zowel voor hij als ik aanhalingstekens.
Om onderscheid te maken tussen hij en ik gebruik ik cursief. Zoals ik wel vaker doe als er 2 personen spreken. Dat het niet gebruikelijk is, is vers 2.
En voor iemand die het niet kent ziet het er misschien wonderlijk uit, maar “ook alweer 10 jaar” en “ook alweer net zo lang” betekent gewoon precies hetzelfde.
@Corine Het gaat er niet om of “ook alweer 10 jaar” en “ook alweer net zo lang” hetzelfde zou betekenen. Het gaat om de context waarin de woorden gebruikt worden. En dat leest vreemd.