‘Kutsongfestival,’ zei Cornald Maas. De ogen van Antoinette Vlieger stonden rond van verbazing. Haar mond viel open. Ze keek om zich heen: ‘Hebben jullie dat ook gehoord?’ Maar niemand reageerde, of keek zelfs maar op.
Ik was op slag verliefd op deze onschuldige dame die kwam vertellen van film, moslims, kinderen, fietsen en sluiers. Gelijk een Sneeuwwitje zat ze bij Pauw en Witteman, tussen een stel afgestompte botterikken.
Toen het clipje ‘Birds” van Anouk werd vertoond, droomde Antoinette even weg. Ze droomde dat ze Bird-Antoinette was. Ze vloog hoog en scheet een welgemikte vogelkak op het hoofd van Cornald Maas. En hij riep woedend: ‘Kutbirds!’
‘Kutsongfestival!’ bitste Bird-Antoinette terug. Toen werd ze wakker gekust uit haar droom: ze glimlachte weer.
…vertellen over films…
Gelijk een Sneeuwwitje? Beter: “Als Sneeuwwitje”
nee hoor