Ik vervloek het. En toch is het best gemakkelijk. Tot aan mijn verjaardag hoef ik er niet aan te denken. Maar als het dan eind februari is geweest, gaat het snel. Gelukkig ben ik behoorlijk opgeruimd van aard. En zo is het elk jaar weer een fluitje van een cent. Mijn partner is anders. Die vergeet het gewoon een heel jaar. Tot 31 maart ongeveer. Dan moet alles overhoop gehaald om jaaropgaven en giften op een rijtje te zetten. Altijd is er wel iets kwijt. De stress is om te snijden in huis. Totdat het weer voorbij is, en voor driehondervierenzestig dagen vergeten kan worden. Ik reken stiekem wat ik ga kopen voor het geld dat ik terugkrijg. Hoezo belasting?
« vijfennegentig
‘Inbrekersrisico’ zou Teeven zeggen »
« vijfennegentig ‘Inbrekersrisico’ zou Teeven zeggen »
Column, Communicatie, Maatschappij
jaarlijkse stress
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« vijfennegentig ‘Inbrekersrisico’ zou Teeven zeggen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herkenbaar.
Deze zin klopt volgens mij niet: “Dan moet alles overhoop gehaald om jaaropgaven en giften op een rijtje te zetten.” Misschien worden erbij?
Leuk opgebouwd, en mooie woordspeling aan het eind. <3