Mijn trouwe hulp en toeverlaat is er niet meer. Gelukkig heb ik nieuw onderdak gevonden bij een oude wiskundeleraar met een goed hart. Elke dag krijg ik mijn natje en mijn droogje. Regelmatig mag ik mijn vleugels uitslaan. Als alternatief voor een trapeze, gebruik ik zijn hanglamp. Zelfs dat laat hij oogluikend toe.
Er is één ding dat mij niet zint: Hij heeft mij een nieuwe naam gegeven. Tientallen keren per dag doet hij me voor hoe ik het dien uit te spreken. Doch, hoe ik ook probeer, ik krijg het niet uit mijn strot.
‘Trapezium,’ bromt zijn stem, ‘gewoon Tra-pe-zi-um, stom beest.’
Diep beledigd bewijs ik dat ik niet stom ben en krijs mijn naam in zijn oor: ‘Lor-re’.
Met grote glimlach gelezen.
<3 voor Koppie K. (nee niet copy cat)
Die baas snapt er geen Lor(re) van 😉
mooi stukje <3
Haha, leuk Irma!
Dank jullie wel voor jullie reactie @Jelstein @gerda hulsebos @Inge Hulsker. Het duurde wat langer voordat dit stukje werd gepubliceerd. Ik dacht al dat het niet goed genoeg was, maar dat bleek toch gelukkig niet het geval 😉
@Irma, erg leuk!
@desiree bedankt, en Levja ook nog, excuses!