Die paarse bank van Eva. Hij zag zichzelf nog zitten, op die Eerste Paasdag. Wat kwam hij goed uit de verf. Hij kon het nog steeds: goochelen met woorden. Veel zeggen, maar uiteindelijk was het gebakken lucht. Het was net zoiets als het verstoppen van de paaseitjes.
Het deed hem denken aan het grootste binnenstedelijke herontwikkelingsproject. Met veel bombarie in 2009 geopend. Nieuw Trapezium heette het. Dat Eva hem daar niet over doorgezaagd had. Maar enfin, haar haren leken net een vogelnestje. Kennelijk had ze het te druk met die slangenman. Een bioloog kon ook vrouwenharten sneller doen kloppen. Hij spoelde zijn interview nog eens terug. Hij had een goed staaltje van trapezewerk neergezet. Perfecte oefening voor Vrouwe Justitia: klasse!


Grappig, plaats ik net het onderstaande onder reacties op mijn stukje, kom jij met deze titel.
“Trapezium is te hoog gegrepen voor mij, ik blijf hangen in Trapeze” 😉
Dat Nieuwe Trapezium, is dat dat wangedrocht van een gebouw met die muizetrap?
@Leonardo Pisano Tsss … Het dankt zijn naam aan de trapeziumvormige opzet van de bouwblokken. De natte droom van iedere architect 😉
@Gerda Hulsebos Je moet ook in de huid kruipen van een circusartiest om hiervan nog iets te kunnen fabriceren. Tot nu toe een zachte landing voor iedereen 😉
@Geertje Inderdaad 🙂