Midden op straat houdt een jongen mij staande.
‘Mevrouw, wat heeft u een mooie bril!’ merkt hij vriendelijk op.
En op een markt waar ik sieraden verkocht vroeg een Amsterdamse dame mij in onvervalst Mokums of ze mijn bril mocht passen, ze vond hem zo mooi, wilde hem graag kopen! Bij een bijeenkomst vroeg een nieuwe bezoekster meteen; “Als u die bril kwijt wilt, bel mij dan.’
Ik heb deze artistieke bril nu zo’n tien jaar, en wekelijks komen er dezelfde reacties op. Vorig jaar heb ik er nieuwe glazen in laten zetten, ik kon weer geen mooier montuur vinden.
Het driekantig titanium montuur, met aan weerszijden recht afgesneden glazen is dus nog steeds Trendy, en mooi niet te koop!


Voor wie nieuwsgierig is naar mijn bril: Hier te zien op filmpje >op 13 min, v 15 min.
http://gerda-hulsebos.blogspot.....innen.html
Leuke ervaring, lekker rechttoe rechtaan geschreven. Alleen ‘het’ als verwijzing naar bril moet ‘hem’ zijn.
Hoi Fons, daar had ik al over getwijfeld 😉
dank voor je reactie.
@Gerda, ik ga zo je bril even bekijken, ben nu wel nieuwsgierig…
@Gerda, Ik kan het filmpje niet afspelen…
Oh, wat raar. Hierbij een nieuwe link: http://youtu.be/4g79MgAgcGs
Dus op 13 v 15 min.
@Gerda, hebbes, hij doet het. Inderdaad een subtiel, origineel brilleke. Als je ‘m wegdoet…
haha, nice Desiree.
Het kwam zo: Voor deze bril had ik een „chique” ovale bril waarvan de Varilux Comfort glazen nog goed waren.Dus moesten ze in dit montuur passen.
Toen vroeg ik de opticien de zijkanten van het glas aan weerszijden af te snijden. Zeer verbaasd voldeed hij aan mijn verzoek .Ook hij was enthousiast over het resultaat. Hij was een creatieve les en ik een bijzondere bril rijker. 😉
@Zo! Dat is nog eens inventief. Misschien even een belletje naar Jean Paul Gaultier?
Goed idee!