“Aaaah!”, Ria komt met veel lawaai de trap af gedenderd.
“Wat is er?”, vraagt Johan.
Zij hijgt: “Op zolder … spin … ogen zo groot als schoteltjes. Ik hoorde hem zelfs over de houten vloer lopen.”
Johan grapt vrolijk: “Overdrijven is ook een kunst, of niet?”
Kwaad sist ze: “Denk jij dat ik lieg? Hij had harige dikke poten, zo dik als mijn onderarm!”
Even later zoekt Johan op zolder naar de spin.
“Schatje, waar zat hij dan?”
Ria kijkt door het vlizotrapgat, bevend wijst ze: “Daar! Kijk, je kunt nog net één poot zien.”
“Is dit hem?” Zij knikt angstig, Johan grijpt naar een donkere schaduw onder het zolderraam en houdt een zwarte veer omhoog: “Volgens mij kan hij zelfs vliegen!”
Leuk!
GJ Lachen!!
@G.J. Leuk stukje!
Dank u, dank u allen 🙂
Je krijgt mij die zolder niet op.
Prachtige 120W
Aargh, een spin die volgels eet! Ik sluit me aan bij de woorden van @CB