Hij speelt de hele dag door haar hoofd. Haar eerste gedachte is voor hem, haar laatste voor het slapengaan ook. Ze hoort hem roepen, in de verte en dichtbij. Ze ziet hem in haar dromen en in haar waken. Ze kan hem ruiken, zelfs proeven als zij goed haar best doet. Ze sluit haar oren en haar ogen. Luistert niet, wil niet luisteren. Of is de verleiding te groot?
Daar ligt hij. In al zijn glorie. Zo voor het grijpen. Haar hand beweegt zijn kant op. Hij glimt en verleidt. Zij biedt weerstand, strijdt, wil niet toegeven maar laat zich versieren en denkt: ‘Dit is echt de laatste keer.’ In één beweging verdwijnt hij in haar mond: die verrekte kersenbonbon.
Bij een bonbonproducent kun je met zo’n reclame een bak geld verdienen. Wie kan na zo’n stukje nog weerstand bieden aan zo’n verleiding? 😉
Ik heb zo’n ex, kun je nagaan…..
Heel mooi en verrassend. Ik hou van verhalen die je op het verkeerde been zetten, met de pointe aan het einde. Een spel met de lezer. Knap.
Bedankt voor jullie reacties. Blij mee!
Haha, grappig. Vrouwen en chocolade!