voor
het schrijven van
poëzie moet
ik over een drempel
stappen
van onbegrensde hoogte
over een muur
klimmen
die ik zelf heb
gebouwd
uit stenen van voor
ingenomenheid en
vooroordelen
gestut
met palen van antipathie
weerzin
ongeduldig van
begrip ben ik
door woorden
van misantropen en suïcidale
azijnpissers
die hun zwarte blik
aan mij
presenteren
als subliem glanzend voorbeeld van
misplaatste genialiteit
zich vastklampend
aan dovend licht
over zaken als verloren
liefde en leven
gemiste kansen en
onrecht aangedaan
in de ondraaglijke
lichtheid van het bestaan
afgezonken door platen van beton
in een op drift geraakte stroom
omgewoeld vervuilend
wervelend slik
in een poging, mijn
open blik te
verontreinigen met hun
misère
uitdagende ontmoeting
ingefluisterd nieuw
inzicht
slecht(s) muren?
dank…
Erg mooi. Waarom heb je (s) bij slecht(s) geschreven?
De tegenstellingen vind ik prachtig, duidelijk maar toch subtiel.
Dank Desiree!
Het slecht(s) zit als volgt in elkaar:
Je kunt “muren slechten” m.a.w. de muur afbreken die ik zelf heb gebouwd d.m.v.nieuw verkregen inzicht.
Het is immers “slechts” een muur, niet meer en niet minder.
Ik heb nog nooit poëzie geschreven… dit is de eerste keer, juist vanwege de weerzin zoals ik die in dit stuk heb geschreven.
oooh, de muren slechten…Duidelijk.
Ja, en wat zegt je die weerstand? Onbekend maakt onbemind? Ik heb geen verstand van poezie maar vond het fijn om te lezen. Ik begreep waar je mee worstelt.
@Boogje Leuk!! Zo wordt het “niet gecharmeerd zijn van poëzie” uit je bio gelijk duidelijk 😉
Dank Ineke!
Tja, die regel in mijn bio heb ik maar even aangepast. Wie weet ga ik het nog leuk vinden om poëzie te schrijven. 🙂
@Boogje Leuk … poëzie als nieuwe uitdaging!!