Tussen haakjes: zijn naam was William. Het werd nog niet eerder vermeld. En het maakt echt niet veel uit.
Maar laten we de olifantenverzorger, een oude man die nog niet echt oud was, eindelijk een naam geven.
De grote, impressionante vrouwtjesolifant, op haar beurt, was ook nieuwsgierig naar haar verzorger. Zij las geen boeken noch had zij toegang tot internet want zij had niet de verstandelijke vermogens om dat te doen of te gebruiken. Zij beoordeelde haar verzorger enkel en alleen op basis van wat zij zag en aanvoelde. Zij vertrouwde hem omdat hij haar en andere olifanten verzorgde met toewijding en
verantwoordelijkheid. Twee begrippen die haar niet onbekend waren en die zij kon appreciëren, die haar leven aangenamer maakten.

@Jozef, lees je de reacties wel?
Nu neem je vier van de vijf plaatsen in beslag op de homepage van deze site.
Voor een toevallige bezoeker lijkt me dat niet aantrekkelijk.
Voor vaste bezoekers overigens ook niet.
lijkt wel een leesportefeuille ….