Iedereen wist wat er ging gebeuren. En iedereen had ervoor gevreesd. Maar niemand deed iets. Niemand nam zijn verantwoordelijkheid.
Op zich was het begrijpelijk: iedereen moest inleveren, maar niet iedereen kon daar even goed mee om. Sommigen probeerden wat van hun spullen te verbergen. Sommigen verkochten het, onder de prijs, of gaven het gewoon weg aan de eerste de beste. Anderen werden stil, dierven niet meer te genieten — velen mochten ook niet meer.
Maar de waarheid heeft haar rechten: het gebakkelei kon niet blijven duren.
Voor de wet was iedereen gelijk. De Artikelen waren duidelijk. Ieder z’n afrekening. Ieder z’n proces. Alle verledens werden uitgespit, alle fouten herhaald. Alle vrienden ondervraagd.
Het was voorspelbaar: hier hadden ze voor betaald.
Recente reacties