Mijn ondergrondse familie is blind, ze zijn zo geboren. Ik niet, ik viel uit het nest, rolde in een put die groot genoeg was om mij met ei en al in te laten verdwijnen.
De dieren die het gegraven hadden zagen maar een uitweg; ‘naar buiten met dat ding’.
Ze hadden niet genoeg mankracht dus rolde ze me met tegenzin naar beneden. Ik belandde in een hoekje. Terwijl iedereen zich ermee bemoeide was er een mol, bijna te oud om te bewegen, die mij zag liggen en meteen met warme dekens begon te sjouwen.
Deze mollenoma heeft mij groot gebracht. Tot ik zelf kon jagen en regenwormen at.
Nog steeds raak ik in paniek als we een nieuwe tunnel graven.
« Koning Oor
Weer drie! »
« Koning Oor Weer drie! »
Familie, Fictie, Liefde
Teruggetrokkenheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Koning Oor Weer drie! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties