Vandaag was het een prachtige herfstdag met wind en zon. Een cadeautje met een blauwe lucht, grijze en witte wolken. Daar zat ik, in de glazen terrasoverkapping, lui en warm in de zon die nog krachtig is.
Wat voelde ik me tevreden, ik kan laten wat ik niet wil. Doen wat ik wel wil is een andere zaak, maar geaccepteerd. Vandaag deert me wonderbaarlijk niets.
Fietsen, wat een Nederlander in zijn genen heeft, lukt niet meer, ook niet met de nieuwe generatie elektrische fietsen die je nu bij bosjes in de bossen tegenkomt. Jammer, een gepasseerd stationnetje. Wandelen idem.
Daar zat ik, achter het glas van mijn terrasoverkapping, lekker lui en warm in de zon.
Wat voel ik me tevreden.


Recente reacties