Er is een heffing over de tol van de boete gelegd. Nu moeten de hardlopers de schoenen laten staan om te voet verder te lopen langs het ren pad. Werkelijk, is het realistisch om reële concretiseringen zo in het daglicht te stellen? Ik betwijfel of er nog enige nuancering in deze patstelling ligt.
Wat de tijd ons ook leert, er is ergens altijd een klok die voor de stoet uit loopt. Beweeg door de stilstand, houd je vast aan de draaimolen en huppel dwars over de balk naar het andere eind.
En wacht daar op mij, want mijn pauze, het schaftuur is in volle gang. Ik hef mijn boete over de tol en ren op sokken weer gauw naar huis.
Ik begrijp dit 120w stukje niet.
Er wringt iets in dit verhaal, maar wat het is kan ik niet verwoorden.