‘Hij staat nog in de steigers,’ zegt de man. ‘Een gedicht is net een huis. Om er een te maken heb je veel geduld nodig en vakmanschap. Dat wil zeggen, een goed gedicht. Een slecht gedicht zal er nooit lang staan. Dus grote woorden zoals liefde of pijn, daar maak je geen gedicht van. Dat zijn kubussen van woorden.’ De vrouw vraagt wat hij bedoelt met kubussen. De man zegt: ‘Abstracte begrippen. Een gedicht heeft glazen bouwstenen nodig.’ De vrouw haalt haar schouders op. ‘Wat ik bedoel is,’ zucht de man, ‘als ik bijvoorbeeld over afscheid schrijf, ik de deuren van een trein schokkerig zie dichtklappen. Mensen moeten begrijpen wat ik schrijf, of voelen wat ik beschrijf.’ De vrouw glimlacht.
« Keerzijde
Middernacht »
« Keerzijde Middernacht »
Communicatie, Mensen
Huis van woorden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Keerzijde Middernacht »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties