We zijn weer terug in ons favoriete watergebied in Friesland.
De boot glijdt zonder geluid te maken met loshangende zeilen langzaam, langzaam, op schijnbaar niets door de sloot.
Ik sta aan het roer en kijk met geknepen ogen tegen de zon in. Daar waar ons bereweer, onweer en hagel was voorspeld, is er niets dan rust, stilte en warme zon.
Het fel-blauw van de scherpe herfstlucht maakt het groen groener. Een enkel mugje is nog overgebleven en buitelt door de lucht, of zijn leven ervan afhangt. Ik kijk naar de rimpeling in het water en geniet met diepe teugen.
Ik zie niet, dat hij ademloos naar me zit te kijken.


Recente reacties