De held stormde naar voren en riep: ‘Ik ben een hel..’ In de loopgraaf stond een Nederlandse korporaal geduldig te wachten terwijl op amper 50 meter afstand de punten van Duitse helmen op onregelmatige momenten net boven het maaiveld uitstaken. Zijn luitenant had hem het commando gegeven over vijf soldaten met de opdracht de linie tot de laatste man te verdedigen. Nog een uur tot het daglicht, kraaide een haan in de verte. De meid schoof zorgvuldig een dubbelgevouwen vel papier in een envelop. De dokter keek bezorgt naar juffrouw Antje en zei: ‘Je bent zwanger.’ Achter de flarden mist kwam de zon als een gloeiende boomstronk boven de horizon drijven. De luitenant spoorde zijn paard aan. De kogel floot.

Schitterend geschreven. Heel beeldend ook.
Opmerking: bezorgt zou bezorgd moeten zijn.
@I.W. Dank je wel.
Weer eens stukje wat ik “voel”