Zes uur ’s ochtends en ik lig op één oor.
Mijn andere oor vangt het geluid van een piepende hond.
Het is te vroeg om naar buiten te gaan en dat weet zij ook.
De hond blijft piepen.
‘Waarschijnlijk heeft ze dorst’, denk ik.
Ik sta op en vul haar bak met water.
De hond gaat drinken.
Als ze klaar is gaan we allebei weer slapen.
Zeven uur ’s ochtends, tijd voor mijn ontbijt.
Ik heb dorst en ik druppel het laatste beetje drinken in een beker.
Zittend op de bank neem ik een paar happen uit mijn boterham.
In mijn ooghoek zie ik hoe de hond haar natte neus gebruikt om mijn nog volle beker om te duwen.
Ondankbaar.
Recente reacties