Hij ontwaakte met een onbestemd gevoel van onrust. Wat was er ook alweer vandaag? Na enige gedachtespinsels die als ongeleide projectielen door zijn duffe brein schoten, kwam plots het besef. Zijn hart maakte een vreugdesprongetje.
Zij kwam heel geleidelijk bij de mensheid, zoals ze elke dag wakker werd. Ze was immers een gelijkmatig mens. Ze realiseerde zich onmiddellijk wat vandaag aan de orde was. Ze glimlachte ingetogen.
Twee jaar waren ze een duo, dat zich maar een ding ten doel gesteld had. Hun liefdesbaby’tje op te laten groeien tot een gezond, volwaardig, volwassen mens.
Hun oogappeltje moest floreren en in een behoefte voorzien. Vele lezers en schrijvers ruimte bieden, plezieren en amuseren. Dat lukte almaar beter.
Proficiat, F en B.
Dank 🙂
Mooi geschreven!!
Met dank.