En zo was het weer voorbij. Klaar, over en uit. Een dag een week, zomaar verworden tot een maand en een jaar. De routine maakt zich weer meester, de sleetsheid van het bestaan doet steeds verder zijn intrede. Ik draai mijn dag als alle andere. Zoals ik altijd heb gedaan. En altijd zal blijven doen. Het oneindige continuüm van opstaan, werken, eten, trainen, bidden en slapen. Morgen weer. En overmorgen ook.
Wat er rest van de bevlieging, van dat ene moment van passie, laat zich langzaam maar zeker uitdoven. Als een vorm van zelfbehoud, uit veiligheid. Dat moment is nu voorbij. Die boot is nu vertrokken zonder mij. Als in haar eigen woorden: alleen maar hele goede seks. Liefde sterft.
Recente reacties