Opgelucht keek hij naar de woordenteller onder in zijn scherm. Vandaag weer duizend erbij. Van Royen twitterde onlangs dat ze er op een dag tweeduizend had getikt. Kutwijf. Zij schrapte waarschijnlijk nooit.
Hij wel. Te veel. Nu al wist hij dat aanstonds hele fragmenten werden gewist. Te soft; te weinig expliciet; niet geil genoeg. Een diepe zucht. Zich realiserend dat zijn droevig lot vooral beschoren lag in het feit dat hij achterbleef in de verkoopcijfers.
Schrijven is schrappen. Publiceren is choqueren. Geen water bij de wijn doen. Daar hield hij niet van. Onversneden Châteauneuf-du-Pape was zijn muze.
Kluun zuchtte. Was het op? Inspiratieloos? Er kwam geen vrouw meer bij de dokter. Hij whatsappte: Heleen, we moeten hoognodig weer eens neuken.
Haha… hier komt een stokpaard voorbij!
Zichzelf realiserend, klopt naar mijn idee niet. Niet wanneer je bedoelt dat iemand iets duidelijk wordt.
Zich realiserend had ik eerst staan, immers een verplicht wederkerend werkwoord in deze context. Zelf erbij verandert inderdaad de betekenis. Dank. Ik edit.
Geen stokpaard, maar op deze site is soort running gag. Voor het selecte groepje dat mij wel leest.
Volgens mij worden jouw stukken heel goed gelezen. Helaas is het nu niet te zien, want de statistiek van deze dag werkt niet.
Je hebt inderdaad aardig wat afgeschreven over van Royen, geweldig 😛
Voorts: mooie titel in deze context.
Ik kijk sporadisch bij die statistieken.
Ja hoor… je stukken doen het goed 😉
Stukjes.
Mooi thema luchtig beschreven. Mijn schrijfrecord staat op 2400 woorden op één dag; inmiddels allemaal geschrapt.
Tja, schrijven is schrappen, vooral op deze kwantitatief karige site.
Je hebt hier ook nog extra kort, dus normaal is dan een stuk
Hm, ik vind het stukjes met de grootte van een modale alinea.
Zouden kabouters dan alleen in verkleinwoorden spreken?
Kabouters existeren noch communiceren.
Nou…. weet je dat wel zeker? En als ik dwergen zeg?
Dan denk ik aan Tolkien. Ik moet beamen dat zijn fictieve dwergen wel met ellkander spraken in zijn werken de Silmarillion,de Hobbit en In de ban van de ring, maar eerder omstandig en breedsprakig dan kort, laat staan in verkleinwoorden.
Mooi! En als ik zeg: kleine mensen?
Dan denk ik onmiddellijk aan De boeken der kleine zielen, waarin Couperus in archaïsche taal groots verhaald over de kleinburgerlijkheid en kleinzieligheid van de Haagsche kak in de achttiende eeuw. Gegoede burgers blijken kleine mensen.
Geweldige associaties!
Dank. Edit: verhaald is natuurlijk verhaalt. (blunder)
Gegoede burgers: kleine mensen. Hoe zit het dan met de kleine luiden?
Aha, de Franse tijd. De kleine luyden waren de gewone burgers tussen de adel en het gepeupel in. Zij schreven en lazen echter niet, want daartoe ontbeerden zij de educatie. Zij spraken daarom ook pover.
Dat ze niet zouden kunnen lezen en schreven heb ik niet meegekregen. Maar.. wellicht was dat na de Franse tijd. De ULO zou een school bij uitstek zijn geweest voor die kleyne luyden. Oranjegezind, dat ook. En godvrezend.
Stop de tijd! schreven is schrijven
Dat de Ineke Wolf ook taalvergissingen maakt, doet deugd.
Ik doe graag aan geschiedvervalsing.
Van Royen schreef 2000 x ‘IK’.
Toen was ze moe en heel tevreden.
En ze verkocht alles. Commercieel knap.