De bank staat scheef, en waar de wereld op wacht is me een raadsel. Ben je wel eens een diepvriescel binnengestapt? Het is dezelfde bevroren status waarin mijn woonkamer deze ochtend verkeert, zoals elke ochtend als ik wakker word. Het is stil. Het ochtendlicht kriekt door de kieren in mijn gordijnen. een rommelig bureau, de sporen van mijn eigen kleding, een volle asbak.
Alleen een door mijzelf geopend raam blaast een zucht van frisse lucht door de ruimte en zet daarmee de klok weer aan. Er klinkt muziek. Er loopt koffie. Als een draaimolen uit een slow motion scene van een obscure clowns thriller komt de wereld weer op gang. Net als elke morgen, verruil ik de staat van slaap.

Mooi mooi.