Er trekt een schok door de gehele aardkloot, de planeet kantelt ietwat, vibreert voortdurend. De wereld zal nu echt vergaan. Eerst denk je “meteen”. Dan ga je mijmeren over hamsteren. Theelichtjes, lucifers, mee? Er rijden geen auto’s meer. Wel komt nog wat stroom uit kerncentrales. Op tv een sjamanistische dienst, een authentiek spektakel. Heel de dag blijf ik binnen. Ik vergeet kaarsen te kopen. Wat maken twaalf kaarsen ook uit? Pas na elf uur ’s avonds waag ik mij buiten op pijnlijk stramme benen. Aan de steenweg streel ik een gestreepte grijzige poes. Een oud wijf krijst: “Kasper!” en de kat rent weg. Hompelend hops ik naar huis. Mijn bejaarde buurvrouw jogt mij voorbij met de poes in haar armen.

Recente reacties