Vroeger dacht ik wel eens dat ik iets anders was.
Een superheld die op daken springt of een uitmuntende atleet, een briljante denker of een ontroerende poëet. Ik kon vliegen als een vogel, was zo sterk als een stier. Zo snel als een kogel, soms zo klein als een mier. Hele legers onverlaten, die maakte ik moeiteloos van kant. Ik was moedig als een ridder, de heerser van het land. Geld had ik in vaten, jaloerse blikken hielden me in de gaten, een echte man van stand.
Dat ben ik ondertussen al wel ontgroeid. Ik weet nu perfect wat ik kan en ken en wat ik doe en ben. Alleen jammer dat er zo belachelijk veel ruimte voor verbetering is.

Beste Boontje, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie