Ik wist niet dat ze nog bestonden: die vermaledijde naveltruitjes. Terwijl ik me zo-even onledig hield op een terrasje in Leidschendam, kwamen ze toch voorbij.
In het truitje hield zich een meisje op. Soms een heuse vrouw. In de navel blonk soms een piercing. Soms echter was de navel niet goed waarneembaar.
Er zou een criterium moeten zijn, dat bepalend was of een vrouw dit kledingstuk in het openbaar mag vertonen.
Ik heb te voluptueuze dames gezien gehuld in zo’n truitje. Ik wil geen naakte vetrollen of flarden hangende borsten. Ik wil ongestoord van appeltaart en cappuccino genieten.
Dames, bezint eer gij begint. Het moet wel een appetijtelijk aanblik blijken. Geen horizonvervuiling. Ik loop toch ook niet in korte broek.
Recente reacties