Ik krijg het maar niet voor elkaar iets te schrijven wanneer ik me niet emotioneel geraakt voel. Waarom dat is weet ik niet. Maar het bezwaart mijn neiging om zaken te delen enorm. Immers, als je de stukjes leest die ik eerder schreef, dan is de conclusie dat ik een behoorlijk zwaar op de hand en uiterst melancholieke zwartkijker moet zijn niet zo gek. Maar hoe kun je nu duidelijk maken dat dat slechts een deel van je is? En waarom vind ik het belangrijk dat dat niet het enige beeld van mezelf is? Het enige winstpunt dat ik voor mezelf nu geboekt heb is dat ik niet de aanleiding voor dit stukje vertel. Maar dat is dan ook alles.

Deel alles wat je durft! Niemand is hier om te oordelen. Schrijf weg, op, aan, bij en af. Doe het voor jezelf. En laat ons maar gewoon ‘lezen’.
Schrijf je toch gewoon een stukje over die keer dat je blij was?