Eenmaal ontgift
timmer ik je kist dicht met mijn spijkerschrift
leg je naast me neer, te rusten in dit nieuwe licht.
Lopend met een nieuw gezicht en verse blik
kan ik niet meer doelloos dolen.
Ik weet niet waarheen maar loop gericht
zonder oude gewoonten als mijn wensbare ik.
Dagdromend de dag van morgen heeft de lentezon het op mij voorzien
Ik ken het niet maar voel het komen
Mijn dromen dicteren realiteit
een realiteit ontsproten aan mijn dromen dan misschien.
Een ruimte doorkruist en zijn tijd overschreden
vervloek ik de zon niet
maar dank hem voor mijn heden
Ik ken de weg ook niet, die ik heb te gaan
maar zie het nut niet meer
van stil blijven staan.
Recente reacties