Het frame heb ik net in elkaar gezet. Het was een koopje. Bed, bijna nieuwe pocketveermatras: samen voor honderd euro. Natuurlijk timmer ik twee planken van het bed verkeerd om waardoor ik nog een keer alles mag monteren. Nu alleen nog de matras van 1 meter zestig bij twee, door een trapgat van tachtig bij een meter omhoog krijgen. ‘Ga maar vast in de auto zitten’ Zeg ik tegen de kinderen. Ruim een kwartier later zit ik drijfnat van het zweet en volledig uitgeput op de rand van mijn nieuwe bed. De matras is eindelijk boven. Een slap, zwaar ding. Nergens goed beet te pakken. Blijft steken achter elke splinter. Niet vouwbaar. Met recht een echte pokkeveer. Het slaapt heerlijk.

het slaapt heerlijk, dat dan weer wel