Het was ineens doodstil in het cursuslokaal. Drieëntwintig ‘verplichte cursisten’ keken geschrokken en met open mond naar hun docent. De grote zware kist had meneer Verdongen nog in zijn handen. Hij wist zelf ook even niet goed waar hij dat ding moest neerzetten. Hij keek naar beneden en zag hoe een donkere plas bloed langzaam om zijn schoenen begon uit te lopen. De stilte werd angst, en achter in de klas begon iemand zachtjes te snikken. Ook hoorde hij cursist Jan v/d Rijn rommelen in zijn tas. “ALLEMAAL KOPPEN DICHT, EN WAAG HET NIET JE TELEFOON TE PAKKEN!!”, brulde de docent door de klas. Het zou een lange zware dag worden, deze verplichte anti agressie cursus. Een hele lange dag.

Je hebt het overleeft lees ik 🙂