Opgesteld in lange rijen, buigen ze zich hoog over mij heen. Ik loop rond, mijn mond ver open; niet eerder stond ik zó in het centrum. Puntig gestemd, ademen ze vertrouwen, brengen mij rust en geborgenheid in mijn sombere tijden. Ik bloei op bij hun strenge, statige sfeer. Zij blijven trouw; zijn dat al die jaren gebleven, ondanks de verlatenheid die er lijkt te heersen. Ik heb geen last van de dichtgespijkerde ramen, de brokkelende muren. Ik zie nog zo Bep, hangend uit het raam, ik stap ook nu nog binnen bij tante Nel op de hoek. En ik loop, buitenzinnig van het spelen, terug door de jaren, langs de huizen uit mijn buurt, langs de brokken van mijn jeugd.
« Winterse warmte
Meldpunt Antipolen »
« Winterse warmte Meldpunt Antipolen »
Maatschappij, Mensen
Revolutiebouw
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van dichterbijmij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Winterse warmte Meldpunt Antipolen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herschikking van je jeugd. Mooi.