We deden er niet meer aan; zo achterhaald, zeiden de grootgegroeiden.
Hm. Tja. Jammer dan.
‘Lekker hè,’ zei ik die avond, ‘vrij te zijn van die cadeauverplichtingen en verzen maken en stompzinnige rijmelarijen aanhoren en je misselijk vreten aan de chocola en dankbaarheid spelen en liedjes zingen en knutsels in elkaar zetten en…’
Echtgenoot keek me aan, mijn stem stierf weg.
Dapper dronken we een glas. En nog een paar.
We waren tenslotte vrij.


Recente reacties