Nu de droogte nog steeds actueel is en blijft, loop ik vrijwel dagelijks met een gietertje het balkon op om de aanwezige planten van water te voorzien. Als ik bijna aan het einde van het balkon ben hoor ik de piepende jongen in de nestkast aan de muur. Ik gok dat ze net voor op zelfs op Koningsdag uit het ei gekomen zijn. Hoe dan ook ik gun ze van harte een gunstig gesternte.
´In mei leggen alle vogels een ei´,zo begint het rijmpje dat ik vroeger geleerd heb. Ik vrees dat het inmiddels zwaar achterhaald is. Ook hier laat de natuur zien dat klimaatverandering wel degelijk bestaat. Aan de andere kant, elk nieuw leven is de belichaming van hoop.
De eksters weten wel raad met die klimaatverandering. Gisteren is uit mijn tuin uit het nestkastje een koolmees eersteling meteen gesnaaid, nadat het jong zich uit het nestkastgat had gewurmd. Och arme … de natuur is wreed. Vanochtend het nest meteen geruimd. De ouders lieten zich nirt meer zien. Nog twee slachtoffertjes. Droevig.
Waar de ouders gebleven zijn? Geen idee. Ik denk dat ze flink geschrokken zijn. Opnieuw beginnen dan maar. Hopelijk loopt hrt met de kleine merel in mijn tuin beter af. Die hupt onnozel rond en wordt nog af en toe gevoerd door zijn papa. Die doet de opvoeding. Mama is er alweer vandoor met een ander. Mooi geregeld in de natuur. De merel staat zijn mannetje … eh … vrouwtje.