Langzaam draai ik het diafragma helemaal open en ik poets de lens nog een laatste keer schoon van de ijle mist die er op neer slaat. Ik stel voorzichtig scherp, en ik zoom uit tot een panoramisch shot. Daarna focus ik op alle details. Omdat ik stevigheid nodig heb, stel ik het statief bij tot ik de juiste hoogte en breedte heb. Geconcentreerd kijk ik nogmaals door de lens. Ik heb mijn onderwerp in beeld. Alles komt nu aan op de juiste sluitertijd, het juiste moment. Geduldig wacht ik, vredig nu, bereid om toe te slaan. En dan heel in de verte, gloort er een lichtpuntje. Ik houd mijn adem in. Precies op het juiste moment druk ik… een zelfportret.

Mooi klein gehouden. Dat klikt