Op deze septemberdag loopt hij in de lente van zijn tachtiger jaren door het tochtgordijn, waaraan de stank van rook uit vroegere tijden nog hangt, naar buiten. Het licht prikt in zijn ogen. Dankzij die operatie staart hij weer in de verte van de toekomst. Wat in de verte ligt, is helderder dan het vertroebelde heden, waar hij niets meer vindt om naar te zoeken. En over de helft van de afstand die hij loopt, doet hij tegenwoordig twee keer zolang, dus leeft hij langer.
Hij laat wat achter zich, kijkt nog eenmaal naar die bruine kroeg, doorbreekt het stilzwijgen door in zichzelf te zeggen: ‘Ze kunnen allemaal het leplazarus genieten.’ Hij heeft niet afgerekend. Dat komt wel een keer.
« Keerpunt 25
Bakfiets »
« Keerpunt 25 Bakfiets »
Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Toon (2)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Keerpunt 25 Bakfiets »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Komt er nog een deel 3?
Lousjekoesje. Jawel! Net geplaatst.
Han, Hartelijk gefeliciteerd met de weekwinst.
Eindelijk … 😉
Luc. Bedankt.
Mien. Streep aan de balk! Wie weet is de boycot voorbij.
Misschien de juiste toon gepakt, Han?
Niet echt een vrolijke noot, toch?
Levja. Een drievoudige toon.