De bomen reiken tot aan de hemel. De bladeren ritselen, vertellen elkaar het verhaal van wat er hier gaande is. Fluisteren zij van het verdriet? Van kleindochters tranen die aan de hand van haar bedroefde vader, met in haar andere hand een ballon voor opa, via het smalle pad naar de familiekamer van het crematorium loopt?
Wij wandelen naar de hoofdingang langs een stenen balustrade, waarop bloemstukken van eerdere uitvaarten zijn neergelegd. Verwelkende zonnebloemen buigen het hoofd, dauwdruppels vormen tranen op knisperende rozenblaadjes. De mens is er niet meer, de bloemen houden geduldig de wacht. Om de ziel tijd te gunnen op eigen tijd de oversteek naar het licht te maken?
Binnen geen afscheid, maar vaarwel.
Buiten ritselen bladeren voort.
« – Over gladiolen..
Vakantie! »
« – Over gladiolen.. Vakantie! »
Liefde, Mensen, Natuur
Dag opa
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Alice of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« – Over gladiolen.. Vakantie! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Sterkte gewenst, Alice. De herinnering leeft voort…
Dank voor je reactie, Luc (de overledene is de vader van een vriend van ons. Hoe oud iemand ook mag worden -deze opa was bijna 90!- afscheid nemen valt niet mee)
Heel beeldend geschreven, Alice. Heel mooi.
Het deed mij denken aan de begrafenis van de man in mijn straat die we allemaal opa zijn gaan noemen. Mooie man, charmant ook. Hij had een mooi leven gehad en ook op mooie leven heengegaan. En ja, de bomen in het parkje waar hij het hondje van zijn kleinkinderen uitliet, hij paste daar overdag op, ritselen og steeds. Daardoor denk ik nog weleens aan hem.
Op mooie leven moet zijn op mooie leeftijd. en og dus nog.
Wat mooi Levja, dank voor het delen. Ja zo blijkt weer, een deeltje van de mensen die wij kennen en gekend hebben, reizen met ons mee. En mooi dat op bepaalde momenten of bij bepaalde gebeurtenissen een herinnering aan hen naar voren komt.
Alice. Gevoelig mooi geschreven.
Dankjewel, Han
Fysieke houvast beschrijving van droef verdriet. De mens > een mens of opa.