Hij is zo kritisch dat hij vergeet kritisch te zijn. Door een onnavolgbare, niet af te remmen gedachtegang kwam hij tot de overtuiging dat je met een kritische houding en kritische uitlatingen van iemand zonder bestaansreden iemand met een missie kunt maken. Kritisch zijn kan een existentiële leegte volkomen opvullen, waardoor het een allesomvattende manier van leven wordt. ‘Een dag niet kritisch geweest, is een dag niet geleefd,’ luidt zijn motto inmiddels.
Omdat hij volstrekt instinctief te werk gaat, lopen constructieve, destructieve en manipulatieve kritiek volkomen door elkaar bij hem. Dat maakt ook niet uit, zolang hij er zijn vreugde, zijn chagrijn, zijn jaloezie, zijn teleurstelling, zijn clichés en zijn stokpaardjes in kwijt kan.
Ja, hij heeft zijn visioen verwezenlijkt.

Meesterlijk hoe jij je messcherpe zelfanalyse met een vette knipoog in de derde persoon verpakt. Iedere keer weer smullen.
@Ewald. Dank voor je fraaie observaties. En goed te zien dat je uit je hol weet te kruipen als de nood hoog is.