Een keerzijde van de ruim duizend concerten/festivals waarbij ik als beveiliger gewerkt heb is dat ik, ondanks het standaard dragen van oordoppen, mijn trommelvlies danig op de proef heb gesteld. Ik kan prima horen maar bij sommige nummers op de radio zet ik het geluid beduidend zachter of uit omdat ik het niet kan aanhoren.
Het zijn vooral de uptempo nummers en dan met name die met een dreunende beat erin. Nummers van DJ’s bijvoorbeeld, die gaan uit. De constante dreun zorgt ervoor dat mijn lichaam reageerd en ik mezelf minder prettig voel dan normaal. De concerten en festivals waar ik tegenwoordig als bezoeker kom zijn veelal veel kleiner en gezelliger maar een setje oordoppen heb ik altijd bij me.
Je bent niet doof, maar wat je dan wel mankeert lezen we niet. Daar kun je duidelijker in zijn; dat je beveiliger was weten we nu wel. De interpunctie laat te wensen over. Had meer in gezeten, helaas.
reageerd – reageert.
DJ – dj. Aan het begin van een zin Dj.
Ik kan me helemaal vinden bij oordopjes. Ze dempen de ruis ook. En ook handig bij een oorwurm, hoewel dat meer tussen de oren zit.
Wat ik tegenwoordig ook doe bij grote popconcerten, is een matras ombinden. Dan komt de bas in mijn buik niet zo hard binnen.
Kleine popconcerten zijn mijn favoriet.
Ieder jaar Afrika Festival. Regelmatig Nirwana bezocht en in 2025 voor het eerst naar Mist Fields. Dat laatste is vrijwel meteen uitverkocht omdat het een trouw publiek heeft. De line-up is nog geeneens bekend. Drie hele kleine podia naast elkaar met afwisselend heavy metal en alternatieve rock en indie. Altijd in nevelen gehuld, want op het land en in de bossen.
Misty Fields moet het zijn. Dikke vingers missen soms een toets.
@Luc: ik ben weg van je stukjes over je werk als beveiliger. Altijd weer interessant, die wereld van binnenuit
En sorry, bij deze je verdiende hartje!